Vandaag druk in de weer geweest. We moesten onze groentjes Stefaan en Lore eens alle stageplaatsen laten zien en hen aan alle 6 de stagementoren voorstellen.
En afscheid nemen van onze lieve Anna-Liisa en Marja -Liisa. We werden er getrakteerd op een middagmaal en een warme knuffel. We haven’t had so much fun for ages, klonk het gemeend toen ze terugblikten op ons uitje naar Talinn.
’s Avonds was er dan het afscheidsfeestje in de kamer , waarbij ik enkele basistechnieken van de voetmassage en kuiteffleurage mocht uitproberen. Ik kreeg een voldoende als evaluatie. Volgens mijn jury geleek mijn nekmassage echter meer op een wurggreep.
Nog wat gezellig gekletst until we called it a day.
Geen Guinness gekregen vandaag, vandaar dit extra korte verslagje
Groetjes van Chrissy en Frankie
En afscheid nemen van onze lieve Anna-Liisa en Marja -Liisa. We werden er getrakteerd op een middagmaal en een warme knuffel. We haven’t had so much fun for ages, klonk het gemeend toen ze terugblikten op ons uitje naar Talinn.
’s Avonds was er dan het afscheidsfeestje in de kamer , waarbij ik enkele basistechnieken van de voetmassage en kuiteffleurage mocht uitproberen. Ik kreeg een voldoende als evaluatie. Volgens mijn jury geleek mijn nekmassage echter meer op een wurggreep.
Nog wat gezellig gekletst until we called it a day.
Geen Guinness gekregen vandaag, vandaar dit extra korte verslagje
Groetjes van Chrissy en Frankie
Het eerste verslagje van Lore en Stefaan.
Bij het ontwaken scheen de zon ons toe. We bezochten immers 'Sunrise'. Het was dan ook meteen de laatste zon die we zagen die dag.
Maar niets kon ons humeur bederven, zeker niet toen we bij Faser de veelkleurige taartjes zagen. (Onze dag kon niet meer stuk :-))
Daarna begon voor ons een zware opdracht, verkenning van de stad en winkels. Iedereen zei ons dat Finland zo koud is, wel gisteren hebben we daar helemaal niets van gemerkt. Bij het derde shoppingcentrum liepen we al met onze jassen, truien, sjaals, muts en handschoenen in onze armen. Jammer dat we geen 'megapussi' hadden.
Gelukkig was de redding nabij toen we toevallig in een lancôme instituut belandden. Prompt werden ons een stoel en een nieuwe stageplaats aangeboden. Het leven kan toch mooi zijn hé.
Maar toen begon de helse onzekerheid, we moesten een bus vinden terug naar het hotel. Onze voorgangers hadden het heel mooi uitgelegd. Met name:"Neem een bus terug naar het hotel." We stapten op de eerste bus die we tegenkwamen en wonder boven wonder, hij stopte aan het hotel. We bedankten de buschauffeur uitvoerig dat hij tijdens de rit niemand omver gereden had en niemand ramde (wat gebruikelijk is in Finland) en we renden naar ons hotel...
Eindelijk THUIS.
Maar niets kon ons humeur bederven, zeker niet toen we bij Faser de veelkleurige taartjes zagen. (Onze dag kon niet meer stuk :-))
Daarna begon voor ons een zware opdracht, verkenning van de stad en winkels. Iedereen zei ons dat Finland zo koud is, wel gisteren hebben we daar helemaal niets van gemerkt. Bij het derde shoppingcentrum liepen we al met onze jassen, truien, sjaals, muts en handschoenen in onze armen. Jammer dat we geen 'megapussi' hadden.
Gelukkig was de redding nabij toen we toevallig in een lancôme instituut belandden. Prompt werden ons een stoel en een nieuwe stageplaats aangeboden. Het leven kan toch mooi zijn hé.
Maar toen begon de helse onzekerheid, we moesten een bus vinden terug naar het hotel. Onze voorgangers hadden het heel mooi uitgelegd. Met name:"Neem een bus terug naar het hotel." We stapten op de eerste bus die we tegenkwamen en wonder boven wonder, hij stopte aan het hotel. We bedankten de buschauffeur uitvoerig dat hij tijdens de rit niemand omver gereden had en niemand ramde (wat gebruikelijk is in Finland) en we renden naar ons hotel...
Eindelijk THUIS.
.JPG)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten